Oğulcuğum bazen öyle sıkılıyor öyle sıkılıyor ki mıncıklanmaktan….
Ne mimik yapacağını şaşırıyor.
Dayısı! bu küçük emrah kaşlarını sana mı borçluyuz yoksam…
(Bu enstantaneyi yakalayan amcasına da büyüyünce biraz kızacak sanırım 
)
Eveeet. Tam 3 gündür “güz”lü istanbulumuzun “güllü” mahallesinde evimizdeyiz. Tuna’mla alışmaya çalışıyoruz bu güze. Acık soğuk geldi bize korkumuzdan banyo da yapamadık daha. (ay pardon o yapamadı tabii ki)
Tabii ilk iş babaanne, büyükbaba, ve amca’ya bir merhaba dedik.
Eh kış değil mi biz de hemen kış modunda kitap okumaya başladık. Kucakta “moo diyemeyen ineğimizin hikayesi” ni anlatan kitap. Tuna ona “mooo” demeyi öğretecek.
Eveeet. 3,5 aylık uzuuun mu uzun tatilin sonuna geldik. Artık gidiyoruz. (Hatta gittik bile.) En çok neler mi kaldı aklımızda?
“Dedesinin gülü, çengelköy bademi, dedesinin biteciği, afyon gamağı” kelimelerinin ardı ardına hiç durmadan günde en az 200 kere tekrar edilişi…(sırf bu yüzden istanbulda tuna yalnızlık çekmesin diye tekrar etmek zorunda kalacağım bunları)
“gık gık gık gık gık gık gık” “guk guk guk guk” gibi ANANOS nameleri…
“oooooffff içime sokacam ben bunu yahu” gibi annane nameleri…
“amaaan aman ne güzel kıyafetmiş bu böyle” gibi hala nameleri…
Tuna’m a ve tabii ki bana harika bir tatil geçirten herkese, emekleri, sevgileri, sabırları için şükranlarımızı iletiyoruz. Tuna ile onlara kocamaaaaan bir sarılıyoruz.
Çamyuvada veda turlarımızdan bir iki resim…
Our lovely guest Nina has stayed here for a week enjoying Çamyuva with us and tunTuna. She has learned one of the most important words of Turkish language – “KAKALAR”
Here is a very short brief of her stay…(nina do not forget to send me the pictures you took. as you see I have a few.)
Toros mountains-at the skirts of TAHTALI.
In KEMER…Nina warming up Tuna’s afternoon tea–ooops! milk!!
