2008 Merhaba !

Selamlaaar,Bir yıl daha geçti. Ama ne yıldı? Kimileri ülkemiz  ve dünya için en anlamsız, korkunç, bitesi bir yıl oldu dese de benim için olağanüstü, “special” gavurun tabiri ile ve değişik bir yıl oldu.Bir kere hamile olarak girdim bu yıla. Hayatımda yaşadığım en güzel dönemlerden biriydi…Sonra anne olarak devam ettim. Tantanalı bir doğum olmadı benimkisi…hızlıca çabucak sessizce….(tabii bir de elini morarttığım kocama sormalı) tuna’m çıkageldi bir anda…içimde uzun zamandır var olan bir boşluk doluverdi anında…böylesi bir heyecan ve mutluluk görmedim ben !! Bebeğimin elini bile bırakmak istemiyordum hastanede. Ama sadece ilk hafta sürdü bu ruh hali…sonra hormonlarrrrrrr, annelik anksiyitelerine sürüklemeye başladı zamanla. Annelik dünyanın en güzel şeyi belki ama en zor, meşakkatli, ağlaklı buhranlı şeyi de aynı zamanda. Neyse ki ben şanslı bir anneydim. Tuna’m güzel güzel uyuyan, güleç bir bebek. (idi) Antalyada TARIMAN sefası sürdük bol bol. Tuna’nın çoook geniş bir ailesi var. Kocaman kocaman babaannesi, dedesi, annanesi de onu sevdi bol bol. Sonra geldi çattı 2008 hem de güzeeel bir bronşitle…Ana oğul bronşit girdik 2008′e. 2007′de yaşadığımız zorlukları acıları attık belki içimizden öylece öksüre öksüre….