Tatlım, dün gece bayağı nezle idi. Gece uyandı nasıl burnu tıkalı, bir yandan da hafiften öksürüyor. Çok keyifsizdi. Başını omzuma koydu uyumaya çalışıyor, fırk fırk burnunu çekiyor. O sırada biz de Hande ile fısıldaşıyoruz:
“-İlaç verdin mi bu akşam yatmadan önce?
- Verdim, öksürük şurubundan içti.
-Şu portakallı gibi bir ilaç vardı, ona baksana etken maddesi asetilsalisik asit mi?
-İlaç verdim ya bir daha mı verelim?
-Sen bir bak onun kutusuna, asetilsalisik asit ise aspirin demektir, rahatlatır onu...”
Annesi ile babasının bu fısıltılı pazarlığı esnasında Tuna kafasını omzumdan kaldırdı, “asese asi, asese asi” dedi ve o haliyle bile gülücükler saçmaya başladı.
Öğrendiğimiz kelimelere bir yenisi eklendi… Sık sık cümle içinde kullanırız artık :-))
