Daha önce bu günle ilgili daha ayrıntılı yazacağımı söylemiştim. Pazar sabahı birlikte kahvaltıya gittiğimiz babane ve dedemizin evinde pek bi tatlıydı Tuna. Öncelikle hepimizin ağzını bir karış açık bıraktıracak şekilde 10′a kadar saydı. Daha önce 1 ve 2′den sonra 3′ü bile ender olarak söyleyen Tuna, Babanesinin aşkına onla birlikte 10′a kadar saydı. Üstelik Babanesinin söylediğini tekrar ederek değil bir sonraki sıradaki rakamı söyleyerek. Babanesi “5″ dediğinde oğulcuğumuz “aatı” diyordu.

Geri kalan maceralarımız fotoroman olarak aşağıda tefrika edilmiştir. 

Bundan 5-6 sene sonra Tuna bunları okuyor olduğundaki soruyu duyar gibi oldum ” Baba, tefrika ne demek?”