Herkese selam,
Haftasonu once Yaso’nun Levin’i ertesi gun de Emre’nin Defne’si ile beraberdik. Her iki bebegi de kucagima aldigimda TunTunam hic benimle ilgilenmedi. Ne bebeğe ekstra bir sevgi ne de beni kıskanma belirtisi gösterdi. Hem sevindim bir kardeşi olsa belki kıskanmaz diye hem de birazcık içim buruldu laf aramızda :)
Neyse ama oğlumun beni ne kadar düşündüğünü bu sabah çok daha iyi anladım. Kapıdan çıkarken çizmemi giymek için eğilmiştim. İçeriden gidip bana beremi getirmiş başıma takmaya çalışıyor…(kapka kapka…diyerekten)
Canimmmmm kuzummmmm benim.
Ahhh işte böyle…annem derdi de gülerdim. Sizi sevdiğini gösterdiği her an ne kadar da herşeyden değerliymiş gerçekten !!
1 comment
Demet the kuzen says:
Jan 12, 2009
aaah ah sabah kahvaltısında ekmeğine ne süreyim diye boş beklettiğim ekmeğe bakıp buna sen kahvaltı mı diyorsun da beni uyandırıyorsun diye lafı yapıştırdığında bu hikayeleri hatırlayıp, içinden ya sabır demeyi unutma :)